Είμαστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα

Απο χθες το βραδυ που ημουν στα μπουζουκια με τον καλυτερο μου φιλο, που ηρθε απο Αθηνα για το μηνα της αδειας του, κανονιζουμε το σημερινο μας καφε στο κεντρο και σ' ενα απο τα πιο κεντρικα καφε της πολης μαλιστα! Ειπαμε για τη μια και τον απειλησα με κατι πολυ κακο αν αργουσε, πραγμα που συνηθιζει.

Εγω για να καταλαβεις πηγα ακριβως μια, κι εκατσα παραγγελνοντας καφε και στελνοντας του μηνυμα οτι ειμαι εκει και τον περιμενω. Ενα τεταρτο μετα με πηρε ο αδερφος του για να μου πει οτι ερχονται μαζι και ειναι στο δρομο. Παραλειψη μου, που δε ρωτησα σε ποιο δρομο ακριβως...

Μετα απο λιγο ηρθε κι εκατσε μαζι μου ο Δ., κι ευτυχως ειχα με καποιο να μιλησω για ωρα. Ηρθε και μια φιλη του, καναμε λιγακι χαβαλε. Ο φιλος μου, αφαντος! Καποια στιγμη ειδα απο μακρια τον πρωην μου, που μαλλον με ειδε κι αυτος και το τελευταιο πραγμα που ηθελα, ηταν να εχει την ψευδαισθηση οτι ημουν εκει γι' αυτον. Τελος παντων, δεν πιστευω, αλλα εχουμε κι ενα προφιλ....

Αφου εφυγαν ο Δ. με την παρεα του, πηρα μια εφημεριδα για να διαβασω κανενα νεο ενω παραλληλα πηρα και 4-5 τηλεφωνα. Περασε η ωρα και μαζι και ο φιλος μου ο Χ. με μια φιλη του, αλλα ο κολλητος μου -και συντομα νεκρος- πουθενα. Με τα πολλα, με πηρε τλφ και μου εδωσε ραντεβου σε αλλο καφε γιατι δεν εβρισκε να παρκαρει πουθενα. Τον πνιγεις ή οχι;;;

Τελικα πηγαμε αλλου για καφε, που ειχε και να παρκαρει και μονο και μονο γιατι τον αγαπω και εχω τοσο καιρο να τον δω και τελος παντων επειδη γι' αυτο ειναι οι φιλοι.... Και στο κατω κατω, εκανα και τις δημοσιες σχεσεις μου...